Tsofia bat Chai
Het levensverhaal van de Joodse Safyia is tragisch. Daar kan niemand omheen. Mohammed schaakte haar nadat hij haar echtgenoot Kenana had laten doodmartelenen en zijn strijders haar vader en broer doodden. Maar eerst de voorgeschiedenis.
Mohammed zat financieel aan de grond in Medina en probeerde op allerlei manieren aan geld te komen. De Joodse stammen in Medina waren niet van plan hem geld te lenen. De Rabbijn van de Banu Nadir zei: ‘Wij hebben Allah niet nodig, maar Allah heeft ons nodig.” Geestig, maar tegen het zere been van de profeet. Toen zijn aanhang groter werd eiste hij geld van deze stam voor hun bescherming. Er dreigde geen gevaar dus ook die eis legden ze naast zich neer.
Mohammed ontving een vers waarin Gabriel hem vertelde dat mannen van de Banu Nadir van plan waren een grote steen op zijn hoofd te laten vallen. Waarom Gabriel dat niet kon voorkomen, is een raadsel. Mohammed liet alle dadelpalmen van de stam omhakken en belegerde de stam, die genoodzaakt was zich over te geven. Mohammed eiste hun vertrek waarbij ze mee mochten nemen wat op een kameel paste. De Banu Nadir vestigde zich bij Khaybar een oase.
Mohammed liet ze ondanks beloften toch niet met rust en viel de stam in Khaybar aan, nadat Gabriel hem daartoe zou hebben bevolen. De profeet was uiteraard uit op goud en geld. Het was een rooftocht. De schatbewaarder van de Banu Nadir, genaamd Kenana weigerde echter te vertellen waar het bezit verborgen was. Kenana was de echtgenoot van Safiya. Mohammed liet Kenana martelen met gloeiend hete staven. Toen hij nog geen kik gaf liet de profeet hem onthoofden.
Er volgde een strijd waarbij de moslims een deel van het goud in bezit namen. Daarna werd de oorlogsbuit aan gevangen vrouwen verdeeld: in de Koran het ‘bezit van de rechterhand genoemd’. Volgens de oude oorlogswet van Mekka vielen ongetrouwde vrouwen en weduwen toe aan de overwinnaar. Deze vrouwen konden zonder wederzijdse toestemming seksueel bezit worden. De strijders vroegen Mohammed wat hun toegestaan was. De Koran openbaarde in 4:24 dat getrouwde vrouwen verboden zijn maar dat bezit van de rechterhand vrij was, dat is een term voor slavinnnen en oorlogsbuit.
Ik neem aan dat Safiya wist welke barbaarse toekomst haar wachtte. Safiya werd toebedeeld aan een van de strijders. Toen Mohammed hoorde van haar schoonheid wilde hij haar uiteraad voor zichzelf hebben en ruilde haar tegen zeven andere gevangen vrouwen. Het verhaal gaat dat Mohammed haar de lijken van de Banu Nadir toonde waarop ze huilend van angst, vertwijfeling en woede zand over haar hoofd gooide. Mohammed wierp zijn mantel over haar heen om aan te geven dat ze nu zijn bezit was.
Moslims schrijven dat Safiya de vrouw van Mohammed werd en dat zij zich bekeerde tot de Islam. Die gedachte is volstrekt naief natuurlijk, na hetgeen hij had aangericht. Hij hoefde volgens de Koran (4:24) ook helemaal niet met haar te trouwen. Er is in de hadith ook geen vermelding van een huwelijksvoltrekking. Mohammed nam haar mee naar zijn tent. En nam bezit van haar.
Safiya kreeg net als de andere vrouwen in Medina een prive-vertrek. Ze stierf in 672, de opbrengst van haar bezit liet ze na aan haar tantezegger van haar Joodse stam.
10. De vrouwen van de profeet: Safiya